Regulacja EMIR
Regulacja EMIR nakłada na przedsiębiorców będących kontrahentami finansowymi, jak i niefinansowymi w rozumieniu tego rozporządzenia szereg obowiązków związanych z zawieraniem transakcji pochodnych, a w szczególności transakcji zawieranych na rynku OTC (Over The Counter).
Regulacje EMIR zostały przyjęte w formie rozporządzeń unijnych, co oznacza, że wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich Unii Europejskiej nie wymagając implementacji do krajowego ustawodawstwa.
Kogo dotyczy EMIR?
EMIR stosuje się do przedsiębiorstw mających siedzibę w Unii Europejskiej, przy czym EMIR różnicuje wymogi dla poszczególnych podmiotów w zależności od kategorii, do jakiej dany przedsiębiorca należy zgodnie z EMIR. Przedsiębiorstwa podlegające EMIR łącznie zwane są dalej Kontrahentami.
PEMIR dzieli przedsiębiorstwa na następujące kategorie:
Kontrahenci finansowi (FC) - oznaczają przedsiębiorstwa inwestycyjne, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, instytucje kredytowe, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 73/239/EWG, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2002/83/WE, zakłady reasekuracji, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2005/68/WE, UCITS i odpowiednio, ich spółek zarządzających, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, instytucje pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu art. 6 lit. a) dyrektywy 2003/41/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządców alternatywnych funduszy inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia lub które zarejestrowano zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE,
Kontrahenci niefinansowi (NFC) - oznaczają przedsiębiorstwo mające siedzibę w Unii niebędące Kontrahentem finansowym (FC). Zgodnie z EMIR Kontrahent niefinansowy, który zajmuje pozycje w kontraktach pochodnych OTC zobowiązany jest do kontrolowania, czy pozycje te nie przekraczają progu wiążącego się z obowiązkiem rozliczania wybranych kontraktów pochodnych przez kontrahenta centralnego.
Kontrahenci niefinansowi, których średnia ruchoma pozycji w transakcjach lub kontraktach pochodnych w ciągu 30 dni roboczych przekracza odpowiedni próg, zobowiązani są do niezwłocznego poinformowania ESMA, właściwego organu nadzoru oraz, w zależności od rodzaju podpisanej umowy, Banku Handlowego w Warszawie S.A. o tym fakcie. Kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczą odpowiedni próg zobowiązani są wypełniać dodatkowe obowiązki wynikające z EMIR, w tym zobowiązani są do rozliczania wybranych kontraktów OTC przez kontrahenta centralnego na analogicznych zasadach jak Kontrahenci finansowi. Kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczyli próg dalej są określani jako NFC+, a którzy tego progu nie przekroczyli, jako NFC-.
